Biały całun nad Kalifornią. Tym razem to nie pożary

31 grudnia 2020, 20:09
California_from_Sentinel-3A_pillars
Południowa Kalifornia z orbity. Fot. Copernicus Sentinel data (2016) [esa.int]

Zobrazowania satelitarne pozyskane z satelity Sentinel-3 ukazały w grudniu 2020 roku spektakularny widok – większość Kalifornijskiej Doliny Centralnej przesłoniła gęsta warstwa skondensowanej pary wodnej. To lokalne mgły, które o tej porze roku przyjmują specyficzną postać – mającą nawet swoją własną nazwę.

Kalifornijska Dolina Centralna to region sprzyjający powstawaniu specyficznego rodzaju mgieł. Gdy w porze zimowej wilgoć napływa znad Oceanu Spokojnego i tworzy śnieg w górach Sierra Nevada, może również rozpościerać „białe całuny” aerozolu i skondensowanej pary wodnej na obszarze całej Doliny Centralnej. Znana pod nazwą Tule (too-lee), ta nieprzezroczysta mgła rozprzestrzeniła się po Kalifornii ostatnio zbieżnie z nadejściem przesilenia zimowego (sytuacja widoczna na załączonych zobrazowaniach z 2020 roku). Choć z góry wygląda to urokliwie, gęsta mgła może być niebezpieczna dla ludzi przemieszczających się po tym obszarze.

Przy częstych deszczach i słabych wiatrach zimą, wilgotne masy powietrza nadbrzeżnego wędrują przez niziny łącząc się z chłodniejszym powietrzem spływającym z gór, tworząc w dolinach San Joaquin i Sacramento idealne warunki do powstawania skumulowanych mgieł. Światło słoneczne w ciągu dnia ogrzewa glebę i powoduje parowanie, podczas gdy nocne chłodzenie może powodować nasycenie powietrza wilgocią. Jeśli wiatry są spokojne, kropelki wody gromadzą się, aż nad ziemią utworzą się kłęby mgły.

image
Fot. Instytut Geodezji i Kartografii

Mgła Tule zwykle tworzy się po zachodzie słońca i gęstnieje tuż przed świtem. Powoli się rozrzedza, gdy powietrze ogrzewa się w świetle dziennym. Nazwa wywodzi się od jej powstania nad trzcinową roślinnością podmokłą - Los Tules lub tullin.

image
Fot. Instytut Geodezji i Kartografii

Dzięki zobrazowaniom satelitarnym pozyskanym z satelity Sentinel-3 można podziwiać rozmiary i przebieg tworzenia się mgły. Zobrazowania pochodzą z instrumentu OLCI (Ocean and Land Colour Instrument) i prezentują sytuację w dniach: 10, 18, 20 i 22 grudnia 2020 roku.


image
Reklama - z oferty Sklepu Defence24.pl

 

KomentarzeLiczba komentarzy: 0
No results found.
Tweets Space24
 
Biały całun nad Kalifornią. Tym razem to nie pożary - Space24

Biały całun nad Kalifornią. Tym razem to nie pożary

31 grudnia 2020, 20:09
California_from_Sentinel-3A_pillars
Południowa Kalifornia z orbity. Fot. Copernicus Sentinel data (2016) [esa.int]

Zobrazowania satelitarne pozyskane z satelity Sentinel-3 ukazały w grudniu 2020 roku spektakularny widok – większość Kalifornijskiej Doliny Centralnej przesłoniła gęsta warstwa skondensowanej pary wodnej. To lokalne mgły, które o tej porze roku przyjmują specyficzną postać – mającą nawet swoją własną nazwę.

Kalifornijska Dolina Centralna to region sprzyjający powstawaniu specyficznego rodzaju mgieł. Gdy w porze zimowej wilgoć napływa znad Oceanu Spokojnego i tworzy śnieg w górach Sierra Nevada, może również rozpościerać „białe całuny” aerozolu i skondensowanej pary wodnej na obszarze całej Doliny Centralnej. Znana pod nazwą Tule (too-lee), ta nieprzezroczysta mgła rozprzestrzeniła się po Kalifornii ostatnio zbieżnie z nadejściem przesilenia zimowego (sytuacja widoczna na załączonych zobrazowaniach z 2020 roku). Choć z góry wygląda to urokliwie, gęsta mgła może być niebezpieczna dla ludzi przemieszczających się po tym obszarze.

Przy częstych deszczach i słabych wiatrach zimą, wilgotne masy powietrza nadbrzeżnego wędrują przez niziny łącząc się z chłodniejszym powietrzem spływającym z gór, tworząc w dolinach San Joaquin i Sacramento idealne warunki do powstawania skumulowanych mgieł. Światło słoneczne w ciągu dnia ogrzewa glebę i powoduje parowanie, podczas gdy nocne chłodzenie może powodować nasycenie powietrza wilgocią. Jeśli wiatry są spokojne, kropelki wody gromadzą się, aż nad ziemią utworzą się kłęby mgły.

image
Fot. Instytut Geodezji i Kartografii

Mgła Tule zwykle tworzy się po zachodzie słońca i gęstnieje tuż przed świtem. Powoli się rozrzedza, gdy powietrze ogrzewa się w świetle dziennym. Nazwa wywodzi się od jej powstania nad trzcinową roślinnością podmokłą - Los Tules lub tullin.

image
Fot. Instytut Geodezji i Kartografii

Dzięki zobrazowaniom satelitarnym pozyskanym z satelity Sentinel-3 można podziwiać rozmiary i przebieg tworzenia się mgły. Zobrazowania pochodzą z instrumentu OLCI (Ocean and Land Colour Instrument) i prezentują sytuację w dniach: 10, 18, 20 i 22 grudnia 2020 roku.


image
Reklama - z oferty Sklepu Defence24.pl

 

KomentarzeLiczba komentarzy: 0
No results found.
Tweets Space24