Jak przechwycić 100-tonową asteroidę?

Asteroidy są kojarzone z ogromnym zagrożeniem dla istnienia życia na Ziemi. Stanowią jednak nie tylko potencjalne niebezpieczeństwo, ale również cenne źródło surowców. Są bogate w metale i minerały, które w przyszłości mogłyby być wydobywane w przestrzeni kosmicznej i przetwarzane na konkretne materiały oraz zaawansowane technologie.

Naukowcy przewidują, że wiele kuszących bogactwem planetoid może znajdować się w punkcie libracyjnym L2 w układzie Słońce-Ziemia, 1,5 miliona kilometrów od naszej planety. Opracowanie technologii do pozyskiwania i przetwarzania surowców w kosmosie wydaje się scenariuszem z filmu science fiction, ale w rzeczywistość chce przekuć to amerykańska firma TransAstra.

„Wyobrażamy sobie, że stanie się ona (red.- asteroida) bazą dla badań i rozwoju robotyki w zakresie przetwarzania i produkcji materiałów. W dłuższej perspektywie, zamiast budować sprzęt kosmiczny na Ziemi i wystrzeliwać paliwo z Ziemi, moglibyśmy pozyskiwać je z surowców w kosmosie” - twierdzi Joel Sercel, CEO TransAstra, cytowany przez portal ArsTechnica.com.

W ostatnich dniach firma nawiązała współpracę z anonimowym klientem, który zlecił wykonanie analizy wykonalności misji “New Moon” zakładającej przechwycenie asteroidy o masie 100 ton i przeniesienie jej na orbitę bliską Ziemi. W badaniu TransAstra współpracuje z ośrodkami akademickimi i NASA Jet Propulsion Laboratory.

Transport obiektu odbywałby się poprzez wykorzystanie worka o średnicy kilkunastu metrów, nad którym pracuje TransAstra. Statek kosmiczny pochodziłby jednak od zewnętrznego dostawcy. Szacuje się, że misja mogłaby dojść do skutku w latach 2028-2029.

Warto dodać, że Amerykanie już teraz pracują nad tego typu materiałami, a metrowy prototyp został przetestowany na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS) w ubiegłym roku po dostawie statkiem kosmicznym Cygnus XL.

Metoda na kosmiczne śmieci

Pomysł z workiem na asteroidy przykuł uwagę NASA, która w 2025 roku nagrodziła TransAstra kontraktem o wartości 2,5 miliona dolarów na rozwój technologii i zwiększenie jej skali - od 1 do 10 metrów. Metoda może być również użyteczna w usuwaniu kosmicznych śmieci, stanowiących zagrożenie nie tylko dla satelitów, ale również stacji kosmicznych.