Orbitalny lotniskowiec USA coraz bliżej

Projekt „Orbital Carrier”, często określany przez media jako „Orbitalny Lotniskowiec”, ma zapewnić amerykańską dominację w domenie kosmicznej. Rozwiązanie wpisuje się w rosnące zapotrzebowanie na tzw. dynamiczne operacje kosmiczne, czyli zdolność do szybkiego reagowania na zmieniającą się sytuację na orbicie.

Firma Gravitics przekazała, że pierwsza misja demonstracyjna tej technologii planowana jest na 2027 r. Będzie ona realizowana we współpracy z Siłami Kosmicznymi USA (U.S. Space Force). W tym celu już rok temu USSF przyznały finansowanie o wartości 30 mln USD. Drugie tyle zostało przyznane firmie w ramach kapitału prywatnego pochodzącego od inwestorów firmy Gravitics.

Co zatem kryje się pod nazwą „Orbital Carrier”? Najprościej mówiąc, będzie to specjalna platforma z ukrytymi satelitami w stanie czuwania, która zostanie umieszczona w przestrzeni okołoziemskiej. Moduł zapewni satelitom izolację przed skrajnymi warunkami, a także umożliwi im szybkie rozmieszczenie na wskazanej orbicie, gdy tylko pojawi się taka potrzeba. 

Centralnym elementem systemu będzie moduł orbitalny „Medusa”. Konstrukcja ta ma umożliwiać przechowywanie oraz obsługę do sześciu pojazdów typu Viper OTX – wielokrotnego użytku jednostek manewrowych przeznaczonych do transportu ładunków pomiędzy różnymi orbitami okołoziemskimi.

Planowana demonstracja ma na celu weryfikację kluczowych elementów systemu, w tym awioniki, układu napędowego, oprogramowania pokładowego oraz integracji z segmentem naziemnym. Kolejny etap, planowany na 2028 r., obejmie testy operacyjne pojazdów Viper OTX, w tym transport ładunków na wyższe orbity.

Przedstawiciele firmy Gravitics podkreślają, że wyniesienie w pełni załadowanej platformy orbitalnej będzie wymagało użycia ciężkich rakiet nośnych, takich jak New Glenn czy Starship/Super Heavy. Równolegle spółka analizuje możliwość opracowania lżejszych wariantów, które mogłyby być wynoszone przy wykorzystaniu mniejszych i bardziej dostępnych rakiet.

Amerykańskie wojsko pokłada w tym projekcie spore nadzieje. W praktyce taka platforma może umożliwiać szybkie odtwarzanie utraconych zdolności satelitarnych, relokację zasobów w odpowiedzi na pojawiające się zagrożenia oraz budowę bardziej odpornych architektur orbitalnych. W warunkach kryzysowych system taki pozwalałby na szybkie przywracanie zdolności rozpoznawczych i komunikacyjnych.

Eksperci zauważają, że rozwiązanie mogłoby zostać wykorzystane przez Pentagon m.in. do rozwoju projektu „Złotej Kopuły”, której celem jest rozbudowa orbitalnych systemów wykrywania i potencjalnego zwalczania zagrożeń rakietowych. W takim ujęciu „Orbital Carrier” mógłby pełnić rolę mobilnej platformy do rozmieszczania satelitów i innych zasobów w zależności od bieżących potrzeb operacyjnych.