Starship osiągnął orbitę. Historyczny lot SpaceX

Warto zauważyć, że wszystkie wcześniejsze misje systemu miały charakter suborbitalny. Dzisiejszy lot jest szczególny również ze względu na użycie Starshipa do wyniesienia na orbitę 26 satelitów Starlink V3. Jest to pierwszy przypadek wykorzystania systemu do umieszczenia na orbicie ładunku operacyjnego.

Jak widać na powyższym materiale, separacja obu stopni przebiegła pomyślnie. Dolny stopień – Super Heavy (Booster 21) – wykonał następnie manewr powrotny i około siedem minut po starcie wodował w wyznaczonym miejscu w Zatoce Meksykańskiej, po czym eksplodował (również zgodnie z planem). SpaceX nie planowało w tej misji przechwycenia boostera przez ramiona wieży Mechazilli.

Górny stopień (Ship 41) kontynuował lot i osiągnął orbitę na wysokości około 276 km. Statek rozpoczął już także proces rozmieszczania 26 satelitów Starlink V3.

Początkowy plan przewidywał, że Ship 41 wykona sześć okrążeń Ziemi, po czym przeprowadzi manewr deorbitacyjny z wykorzystaniem jednego z silników Raptor przeznaczonych do pracy w próżni. W trakcie lotu ten element misji uległ zmianie. Statek wykona dwie orbity, po czym rozpocznie powrót.

W związku z tą zmianą około trzy godziny po starcie Starship ma ponownie wejść w atmosferę, a następnie wodować na Oceanie Spokojnym, na zachód od Chile. Jednym z istotnych elementów misji będzie sprawdzenie zachowania zmodyfikowanej osłony termicznej podczas powrotu z orbity. SpaceX zastosowało m.in. wzmocnienia mocowań płytek w najbardziej narażonych miejscach.

Transmisja z misji jest cały czas prowadzona przez SpaceX i można ją śledzić poniżej.

Należy podkreślić, że dzisiejsza misja dostarcza firmie kolejnych danych niezbędnych do rozwoju Starshipa jako wielokrotnie wykorzystywanego systemu nośnego zdolnego do wynoszenia dużych ładunków na orbitę. Technologia ta ma w przyszłości znaleźć zastosowanie również w misjach księżycowych programu Artemis, a także w planowanych lotach na Marsa.

Opisywana misja jest jednocześnie trzecim lotem Starshipa w 2026 r., a także trzecim wykorzystującym wersję V3, wprowadzoną przez SpaceX w maju. Wariant V3 wprowadza szereg zmian konstrukcyjnych, których celem jest zwiększenie osiągów, niezawodności oraz możliwości wielokrotnego wykorzystania systemu.