W Europie powstaje nowy silnik rakietowy z udziałem Polski

Prace nad jednostką napędową trwają od dłuższego czasu. Między lipcem a listopadem 2025 roku w zakładach ArianeGroup w Trauen w Niemczech GRETA była wielokrotnie uruchamiana i wyłączana, pracując nieprzerwanie przez ponad 40 sekund. 6 lutego 2026 roku producent silnika i Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) podpisały umowę na kontynuację prac.

Strony zdecydowały się poinformować o tym fakcie dopiero 25 lutego. W kolejnej fazie prac inżynierowie zajmą się dalszymi ulepszeniami silnika, wykorzystując wszystkie doświadczenia z kampanii testowej i innych prac, prawdopodobnie z projektu silnika BERTA. Ten etap zakłada również udział zagranicznych partnerów, w tym z Belgii, Czech i Polski.

Silnik do rakiet i misji na Księżyc

Projekt jest częścią europejskiego Programu Przygotowawczego ds. Przyszłych Rakiet Nośnych (FLPP), w ramach którego przemysł we współpracy z ESA bada możliwości innowacyjnych podsystemów do rakiet nośnych.

Doskonale potwierdza to fakt, że GRETA została wskazana jako możliwa opcja w dodatkowym segmencie ASTRIS do rakiety Ariane 6. Silnik jest również kierowany do lądowników księżycowych.

Na uwagę zasługuje fakt wykorzystania ekologicznych materiałów pędnych, co jest swego rodzaju znakiem rozpoznawczym wśród wielu europejskich technologii. ArianeGroup postawiło na nadtlenek wodoru i etanol, które będą wyróżniać się na tle toksycznych materiałów – pochodnych hydrazyny oraz tlenków azotu. Posiadająca zdolność do wielokrotnego restartu GRETA wytworzy ciąg o wartości 5 kN.

Test ulepszonej wersji silnika na tym samym ruchomym stanowisku badawczym w Trauen zaplanowano na koniec 2027 roku.

Doświadczenie i udział Instytutu Lotnictwa

Łukasiewicz - Instytut Lotnictwa to doświadczony podmiot w zakresie ekologicznych materiałów pędnych oraz podsystemów do systemów nośnych. Niewątpliwym sukcesem było dołączenie do projektu rakiety francuskiej firmy MaiaSpace, gdzie polski zespół dostarczy silniki do górnego segmentu Colibri.

Silniki, o ciągu 420 N każdy, wykorzystujące 98% nadtlenek wodoru jako utleniacz, bazują na osiągnięciach projektów GRACE 1 i GRACE 2 finansowanych przez Europejską Agencję Kosmiczną, zarządzanych przez Łukasiewicz - ILOT, jak również inwestycjach własnych.

Chociaż pojedynczy silnik GRETA wytworzy ciąg o większej wartości, doświadczenie inżynierów Instytutu Lotnictwa oraz posiadana infrastruktura badawcza w Warszawie mogą okazać się kluczowe w projekcie.