Chińskie satelity wspierają Iran. Śledzą ruchy wojsk USA

Analitycy opisują to porozumienie jako podział ról, w którym chińskie zasoby kosmiczne wspierają regionalne zdolności uderzeniowe Iranu, bardziej obrazowo przedstawiając tę współpracę jako „oczy i pięść”.

Chińska flota satelitarna, obejmująca ponad 500 działających satelitów wojskowych i cywilnych - ale podwójnego zastosowania - stanowi trzon tej struktury wymiany informacji wywiadowczych. Pozyskane z nich dane są przesyłane do irańskich struktur dowodzenia, co pozwala reżimowi w Teheranie monitorować rozmieszczenie sił zbrojnych USA na Oceanie Indyjskim, w Zatoce Omańskiej i Zatoce Perskiej.

Wcześniej Chiny udostępniły irańskim siłom zbrojnym swój system nawigacji satelitarnej BeiDou po tym, jak Teheran zrezygnował z amerykańskiego systemu GPS, który okazał się utrapieniem, ponieważ Stany Zjednoczone z łatwością zagłuszały go podczas ubiegłorocznego konfliktu irańsko-izraelskiego, skutecznie osłabiając obronę przeciwlotniczą Iranu.

Dodatkowo marynarka wojenna Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej wysłała na wody Zatoki Perskiej uważane za najpotężniejsze na świecie niszczyciele 055 oraz swój najbardziej zaawansowany okręt szpiegowski Liaowang-1. Jest on wyposażony w urządzenia do monitorowania satelitów wojskowych, śledzenia startów pocisków rakietowych, a przy okazji pełni funkcję mobilnego centrum dowodzenia i kontroli dla operacji morskich.

Doniesienia o jego rozmieszczeniu na wodach, gdzie Stany Zjednoczone zgromadziły swoją potężną flotę okrętów wojennych podsyciły spekulacje, że Liaowang-1 znalazł się w tym regionie, aby monitorować ruchy marynarki wojennej USA oraz innych zachodnich okrętów i przekazywać informacje wywiadowcze Iranowi.

Dla Pekinu wsparcie to jest zimną kalkulacją strategiczną. Iran jest bowiem niezbędnym elementem Inicjatywy Pasa i Szlaku i jednym z głównych obok Rosji dostawcą energii dla Pekinu. Z tego powodu Chiny nie mogą dopuścić do upadku irańskiego reżimu i przejęcia kontroli nad tym krajem przez Zachód.