Tajny program satelitów szpiegowskich USA ujawniony

Informacje na ten temat przekazało Narodowe Biuro Rozpoznania (ang. National Reconnaissance Office; NRO), ujawniając istnienie ośmiu satelitów, które operowały na orbicie okołoziemskiej w latach 1971–1987. JUMPSEAT koncentrował się na rozpoznaniu elektronicznym (SIGINT), czyli przechwytywaniu i analizie sygnałów elektromagnetycznych, m.in. komunikacji wojskowej, emisji radarowych oraz sygnałów związanych z testami uzbrojenia potencjalnych przeciwników.

Wojskowi twierdzą, że znaczenie programu JUMPSEAT było przełomowe. Z odtajnionych informacji wynika, że satelity te operowały na wysoko eliptycznej orbicie typu „Mołnia”, co zapewniało długotrwałą obserwację obszarów o wysokich szerokościach geograficznych półkuli północnej, w tym terytorium Związku Radzieckiego, a więc głównego rywala USA w okresie zimnej wojny.

Orbita typu „Mołnia” to wysoko eliptyczna orbita (HEO) o nachyleniu około 63°, z perygeum na wysokości kilkuset kilometrów i apogeum sięgającym około 40 tys. km. Satelity poruszające się po takiej orbicie spędzają znaczną część czasu w pobliżu apogeum nad wysokimi szerokościami geograficznymi półkuli północnej, co zapewnia długie okna obserwacyjne niedostępne dla satelitów na niskiej orbicie okołoziemskiej (LEO).

Program JUMPSEAT powstał w ramach Project EARPOP, realizowanego wspólnie przez Narodowe Biuro Rozpoznania i Siły Powietrzne USA (USAF). Była to odpowiedź na ograniczenia wcześniejszych systemów rozpoznania, takich jak satelity GRAB i POPPY, które działały na niskich orbitach i oferowały znacznie krótsze okna obserwacyjne.

Pierwszy satelita tajnego programu JUMPSEAT został wystrzelony w 1971 r. z bazy Vandenberg (obecnie Vandenberg Space Force Base). Według ujawnionych informacji, misja zakończyła się pełnym sukcesem. Satelita skutecznie zbierał dane wywiadowcze, które trafiały do amerykańskich instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo narodowe.

Łącznie na orbitę trafiło osiem satelitów JUMPSEAT, z czego ostatni – JUMPSEAT 8 – został wystrzelony w lutym 1987 r. Co istotne, program pozostawał operacyjny znacznie dłużej, niż wynikałoby to z dat startów. Ostatnie satelity zostały wycofane z użycia dopiero w 2006 r..

„Przez dekady JUMPSEAT dostarczał kluczowych informacji na temat rozwoju systemów ofensywnych i defensywnych potencjalnych przeciwników USA, kładąc fundament pod kolejne generacje satelitów rozpoznawczych.” – poinformowało NRO. W komunikacie podkreślono również, że odtajnienie programu jest formą uznania dla jego długiej i istotnej roli w zapewnianiu bezpieczeństwa narodowego Stanów Zjednoczonych.

Obecnie NRO rozwija nową architekturę rozpoznawczą opartą na konstelacjach setek mniejszych satelitów, które mają być bardziej elastyczne, odporne na zakłócenia i potencjalne działania antysatelitarne. Choć szczegóły współczesnych systemów pozostają tajne, ujawnienie historii JUMPSEAT pokazuje, jak kluczową rolę już od dekad odgrywa przestrzeń kosmiczna w globalnym wywiadzie i bezpieczeństwie narodowym.

Źródło: Narodowe Biuro Rozpoznania USA