- WIADOMOŚCI
Ariane 6 w nowej odsłonie. Więcej mocy, więcej możliwości
Spółka Arianespace podała datę kolejnego startu europejskiej rakiety Ariane 6, podczas którego zadebiutuje wzmocniony wariant z dodatkowymi silnikami pomocniczymi.
Autor. Arianespace
60-metrowa rakieta występuje w dwóch wariantach: Ariane 62 (z dwoma bocznymi silnikami pomocniczymi), który jest w stanie wynieść 10,3 t ładunku na niską orbitę okołoziemską (LEO), oraz Ariane 64 (z czterema), która może dostarczyć na LEO 21,6 t ładunku.
Ariane 6 jest zbudowana z dwóch głównych segmentów. Sercem dolnego stopnia jest pojedynczy silnik Vulcain 2.1. W górnym stopniu umieszczono natomiast pojedynczy silnik Vinci. Jednostki wykorzystują ten sam materiał pędny ciekły wodór i ciekły tlen. Różnią się m.in. cyklami spalania. Dodatkowy ciąg zapewniają wspomniane silniki pomocnicze na paliwo stałe P120C, które w przyszłości zostaną zastąpione ulepszoną wersją P160C.
Debiut odbył się w lipcu 2024 roku i nie zakończył się pełnym sukcesem. Pod koniec misji miała miejsce anomalia w drugim stopniu rakiety Ariane 6, która sprawiła, że lot nie mógł zakończyć się tak, jak planowała Europejska Agencja Kosmiczna. Problemem był Auxiliary Propulsion Unit (APU) który został uruchomiony, ale po kilku sekundach odnotowano jego wyłączenie, co było spowodowane kwestiami bezpieczeństwa.
APU odpowiada m.in. za zwiększenie ciśnienia w zbiornikach paliwa w górnym stopniu, generowanie dodatkowego ciągu na żądanie lub pomoc w deorbitacji segmentu. Z uwagi na wyłączenie APU nie doszło do podwyższenia orbity, a tym samym do planowanej deorbitacji górnego stopnia.
Debiut potężniejszej Ariane 6
Do tej pory wariant 64 nie odbył jeszcze pierwszego lotu. Arianespace planuje to zmienić już 12 lutego. Rakieta zostanie wystrzelona z 34 satelitami Amazon LEO, które dołączą do 180 obecnie działających na orbicie. Misja VA267 rozpoczyna pierwszy z serii 18 startów Ariane 6 zakontraktowanych przez Amazon LEO. Jednocześnie będzie to pierwszy lot europejskiej rakiety w tym roku.
Amazon LEO, znany wcześniej jako Project Kuiper, jest ambitnym projektem, którego celem jest zbudowanie zaawansowanej sieci komunikacji satelitarnej. Konstelacja satelitów na niskiej orbicie okołoziemskiej (LEO) ma zapewnić globalny dostęp do szerokopasmowego Internetu o małych opóźnieniach dla szerokiego grona odbiorców, nawet w miejscach pozbawionych trwałej łączności internetowej. Docelowo sieć ma składać się z 3 tysięcy jednostek.
