Rosja: kolejny tajny satelita dla Ministerstwa Obrony

Do startu doszło w pierwszy dzień sierpnia br. o godz. 20:25 czasu polskiego z kosmodromu Plesieck, znajdującym się w północno-zachodniej Rosji. Systemem nośnym wykorzystanym do tego wydarzenia była lekka rakieta Sojuz 2.1w, która w tej konfiguracji posiada jednokomorowy stopień silnika głównego NK-33 oraz pojedynczy silnik kierunkowy RD-0110. Omawiany lot orbitalny zakończył się sukcesem, gdyż ładunek w postaci satelity rosyjskiego Ministerstwa Obrony został umieszczony na docelowej wysokości orbitalnej, a systemy pokładowe satelity funkcjonują w odpowiedni sposób.

Ze względu na typowo wojskowy charakter misji nie są znane żadne szczegóły dotyczące ładunku użytecznego. Został on oznaczony jako Kosmos-2558 zgodnie z obowiązującym w tym państwie schematem rejestracji systemów kosmicznych (to oznaczenie nadawane rosyjskim satelitom wojskowym od 1962 r.) i wiadomo, że dotarł na orbitę heliosynchroniczną. Specjaliści sugerują, że jest to urządzenie z optoelektroniką, lecz mogło zostać wyniesione w przestrzeń kosmiczną w ramach demonstracji technologii. Mówi się także o tym, że jest to satelita „inspekcyjny", zdolny do autonomicznego śledzenia i podążania za wybranymi obiektami orbitalnymi.

Ostatnie wyniesienie satelitów o tej samej charakterystyce odbyło się w 2019 r (przy czym start z września 2021 roku tyczył się jeszcze innych instrumentów). Na pokładzie systemu nośnego Sojuz 2.1w znalazły sie co najmniej cztery tajne urządzenia. Po udanej dostawie obiekty skatalogowano pod oznaczeniami: Kosmos-2535, Kosmos-2536, Kosmos-2537 i Kosmos-2538. Przeznaczenie wystrzelonych satelitów w dalszym ciągu nie zostało ujawnione. Najprawdopodobniej w opisywanym przypadku również nie dowiemy się faktycznego celu misji.

Omawiany start z Plesiecka był ósmym w historii użytkowania rakiety Sojuz 2.1w i siódmym udanym. Biorąc pod uwagę sytuacje na świecie można spodziewać się w najbliższym czasie jeszcze kilku lotów o charakterze militarnym. Rosyjskie działania militarne prowadzone na terenach Ukrainy powodują, że kraj ten zwiększa swoje możliwości wojskowe, wykorzystując przy tym właśnie domenę kosmiczną.