Rusza budowa kluczowej części chińskiego „rakietowego miasta”

Budowa terminalu w dzielnicy Minhang w Szanghaju, nad rzeką Huangpu, rozpoczęła się pod koniec sierpnia br. i ma pochłonąć blisko 100 mln dolarów. Jego zadaniem będzie logistyczne połączenie miejskich zakładów produkujących rakiety z infrastrukturą startową dostępną drogą morską, tworząc jeden spięty ekosystem.

Z nabrzeża niemal w pełni zmontowane rakiety będą mogły być ładowane na morskie platformy startowe w celu przeprowadzenia startów u wybrzeży Szanghaju lub transportowane dalej do innych chińskich ośrodków, m.in. Haiyang w prowincji Shandong, Wenchang i komercyjnego kosmodromu Hainan oraz planowanego kosmodromu w Yangjiang.

Pierwszy z tych scenariuszy został już przetestowany 22 lipca 2026 r., gdy Orienspace przeprowadziło start rakiety Gravity 1 z platformy na Morzu Wschodniochińskim u wybrzeży Szanghaju, umieszczając na orbicie dziewięć satelitów.

Do terminalu będą mogły również trafiać odzyskane stopnie rakiet wielokrotnego użytku, co nabiera szczególnego znaczenia w świetle ostatnich chińskich postępów w tym obszarze, w tym pierwszych udanych odzyskań stopni rakiet Chang Zheng 10B i Zhuque 3 tego lata.

Sam terminal będzie częścią rozwijanego w Minhang kompleksu „Rocket Star City”, komercyjnego klastra kosmicznego o powierzchni ok. 9,3 km², którego wartość do 2027 r. ma sięgnąć 100 mld juanów, czyli około 15 mld dolarów.

Za tą wartością mają stać pokaźne zdolności produkcyjne i serwisowe nowego zagłębia kosmicznego, które już w 2027 r. mają pozwalać na obsługę około 80 rakiet i 200 satelitów rocznie, a do 2030 r. wzrosnąć do około 150 rakiet i 500 satelitów. Dla porównania, w ubiegłym roku w całych Chinach przeprowadzono 92 próby startów orbitalnych, a w tym roku ich liczba ma po raz pierwszy przekroczyć 100.

Postawienie na transport wodny ma rozwiązać jeden z istotnych problemów logistycznych chińskiego sektora rakietowego, czyli ograniczenia średnicy rakiet wynikające z konieczności ich przewozu drogowego i kolejowego. Jednocześnie taki sposób transportu pozwoli skrócić czas oraz obniżyć koszty przewozu gotowych pojazdów na odległe kosmodromy. W efekcie chińscy producenci zyskają większą swobodę w projektowaniu rakiet o większej średnicy oraz możliwość sprawniejszej obsługi rosnącej liczby startów.

Chińska inwestycja pokazuje, że osiągnięcie większej częstotliwości startów jest uzależnione nie tylko od zdolności produkcyjnych, lecz także od wydajnej infrastruktury do obsługi rosnącej liczby lotów. Kompleksowa rozbudowa naziemnego zaplecza kosmicznego nie jest przy tym priorytetem wyłącznie Państwa Środka.

Trend ten jest jeszcze wyraźniejszy po drugiej stronie Pacyfiku, w USA, gdzie w ubiegłym miesiącu ogłoszono nową politykę dotyczącą transportu kosmicznego, a SpaceX zapowiedziało budowę swojego największego portu kosmicznego w Luizjanie.