Chińska rakieta rozpadła się na orbicie

Do incydentu doszło krótko po starcie rakiety nośnej Zhuque-2E, która 9 czerwca br. wyniosła na orbitę dwa satelity demonstracyjne przeznaczone do testów z zakresu łączności. Dezintegracja miała wystąpić już po wykonaniu głównego zadania misji, prawdopodobnie w czasie planowanego manewru deorbitacyjnego górnego stopnia.

Zagrożenie dla Starlinka?

Według szacunków ekspertów firmy LeoLabs w wyniku zdarzenia zostało wygenerowanych od 100 do 150 fragmentów, czyli tzw. kosmicznych śmieci (ang. space debris). Znajdują się one na niskiej orbicie okołoziemskiej, gdzie operują m.in. Międzynarodowa Stacja Kosmiczna (ISS) oraz satelity sieci Starlink.

Siły Kosmiczne USA (U.S. Space Force; USSF) potwierdziły wystąpienie zdarzenia i poinformowały o rozpoczęciu szczegółowej analizy. W oficjalnym komunikacie podkreślono, że obecnie nie istnieje zagrożenie dla załogowych lotów kosmicznych, a wszystkie wykryte obiekty są uwzględniane w systemach monitorowania ruchu orbitalnego.

Zdaniem ekspertów większość szczątków nie pozostanie na orbicie długo. Znaczna część fragmentów spłonie w atmosferze w ciągu kilku miesięcy. Do tego czasu odłamki mogą jednak stwarzać ryzyko kolizji, zwłaszcza dla satelitów konstelacji Starlink operujących na podobnych wysokościach.

Warto przypomnieć, że Zhuque-2E to zmodernizowana wersja Zhuque-2. Zmiany dotyczą przede wszystkim długości, którą zmniejszono do 47,3 m. Zamontowano również nowy silnik - Tianque-15A (TQ-15A), który zastąpił pojedynczy TQ-12A oraz cztery TQ-11. Układ napędowy w dolnym segmencie tworzą 4 silniki TQ-12A wykorzystujące cykl z generatorem gazu i zasilane paliwemmethalox (ciekły metan-ciekły tlen).

Problem kosmicznych śmieci

Na orbicie okołoziemskiej znajdują się obecnie tysiące aktywnych satelitów oraz liczne nieaktywne obiekty, w tym fragmenty rakiet nośnych. Choć po zakończeniu misji większość z nich jest usuwana z orbity w sposób kontrolowany lub w wyniku naturalnej deorbitacji, powyższy przykład pokazuje, że nie zawsze proces ten przebiega zgodnie z założeniami.

Przeważająca część tych obiektów charakteryzuje się relatywnie niewielkimi rozmiarami. Niektóre z nich osiągają wartości poniżej jednego centymetra. Jednakże wszystkie z nich stanowią potencjalne zagrożenie dla funkcjonujących satelitów lub stacji kosmicznych (ISS, Tiangong), ponieważ przemieszczają się z bardzo dużymi prędkościami.