Manewrowość satelitów kluczowa dla bezpieczeństwa. Liftero chce to wykorzystać [WYWIAD]

Polska spółka kosmiczna Liftero rozwija chemiczne systemy napędowe dla satelitów, które mają odpowiadać na rosnące potrzeby rynku w zakresie manewrowości i bezpieczeństwa operacji kosmicznych. Technologia BOOSTER została już przetestowana na orbicie podczas misji demonstracyjnej RED5, a firma przygotowuje kolejne systemy dla klientów z Azji. W wywiadzie rozmawiamy m.in. o przewagach napędów chemicznych, perspektywach ich wykorzystania w misjach z zakresu bezpieczeństwa, ekspansji na rynek indyjski oraz planach rozwoju spółki po debiucie na NewConnect.

Mateusz Mitkow, redaktor naczelny Space24.pl: Na czym polega wyjątkowość technologii rozwijanej przez Liftero i co wyróżnia ją na tle konkurencyjnych rozwiązań?

Tomasz Palacz, CEO Liftero: Produkujemy systemy napędowe do satelitów, a naszym głównym produktem jest obecnie system BOOSTER. To napęd chemiczny nowej generacji, w którym wykorzystujemy nietoksyczne materiały pędne. Jest to cecha coraz bardziej pożądana na rynku.

Konkurujemy przede wszystkim z młodymi firmami działającymi w tym obszarze, do których sami również się zaliczamy. W porównaniu z rozwiązaniami oferowanymi lub rozwijanymi przez konkurencję dostrzegamy jednak szereg zalet naszej technologii – zarówno pod względem osiągów, jak i ograniczeń operacyjnych. Chodzi między innymi o wydajność silnika, który zużywa do 25% mniej materiału pędnego do uzyskania tej samej wartości ciągu. Istotną zaletą jest również brak niektórych ograniczeń eksploatacyjnych.

Nasze silniki nie mają na przykład problemu z przegrzewaniem się, który występuje w części konkurencyjnych rozwiązań – dzięki naszym autorskim rozwiązaniom komora spalania rozgrzewa się maksymalnie do 300 stopni Celsjusza w porównaniu nawet z 900 stopniami u konkurencji. Dzięki temu dysza naszego silnika nie rozgrzewa się do charakterystycznego, pomarańczowego koloru, a my możemy wykorzystywać komponenty przemysłowe oparte na stali, zamiast drogich i produkowanych w małych ilościach produktów dedykowanych dla sektora kosmicznego. Klienci zwracają na to dziś szczególną uwagę.

Duży nacisk kładziemy także na uprzemysłowienie i optymalizację całego procesu – od projektowania i przygotowania systemów dla klienta po ich produkcję. Staramy się skracać łańcuch dostaw, przejmować większą kontrolę nad poszczególnymi etapami oraz upraszczać procesy wytwarzania i montażu komponentów. Tam, gdzie jest to możliwe, wykorzystujemy również prostsze materiały.

Naszym celem jest przede wszystkim skrócenie czasu dostawy. Oferujemy dziś dostarczenie kompletnego systemu do klienta w czasie 6-9 miesięcy w porównaniu z 12-36 miesięcy u konkurencji. Szybkość realizacji zamówień staje się jednym z kluczowych czynników w branży kosmicznej. Potwierdzają to również kryteria, którymi kierują się nasi klienci przy podejmowaniu decyzji. Oczywiście nie możemy przy tym zapominać o funkcjonalności i niezawodności systemów, o które również dbamy.

Jak wygląda obecnie konkurencja na rynku napędów satelitarnych?

Naszą konkurencję stanowią przede wszystkim młode firmy, które powstały w podobnym okresie co Liftero i często również działają w modelu startupowym. Jako producent systemów napędowych konkurujemy bezpośrednio z dostawcami napędów chemicznych. Pośrednio spotykamy się jednak w przetargach i postępowaniach zakupowych również z producentami napędów elektrycznych przeznaczonych dla małych satelitów. Jest to nieco bardziej dojrzały segment rynku. Napędy elektryczne zaczęto rozwijać i stosować w małych satelitach wcześniej, dlatego konkurencja jest tam silniejsza i bardziej ugruntowana.

W naszym bezpośrednim otoczeniu rynkowym rywalizujemy natomiast głównie z firmami znajdującymi się na podobnym etapie rozwoju. Identyfikujemy jedną lub dwie firmy, które wyprzedzają nas pod względem liczby systemów dostarczonych klientom, ale oceniamy, że znajdujemy się w czołówce tego grona. Duża część naszej konkurencji pochodzi z Europy.

W większości liczących się krajów, takich jak Niemcy, Francja, Hiszpania, Holandia czy Wielka Brytania, działa przynajmniej jeden konkurent rozwijający podobne rozwiązania. Konkurencja występuje oczywiście również w Stanach Zjednoczonych, ale, co ciekawe, biorąc pod uwagę wielkość tamtejszego rynku, liczba firm rozwijających napędy nowej generacji, wykorzystujące nowe materiały pędne, nie jest szczególnie duża. Widzimy w tym dużą szansę na rozwój naszej działalności.

Warto też zaznaczyć, że napędy chemiczne są wykorzystywane w satelitach od dziesięcioleci i nadal dostępne są takie rozwiązania. Z różnych względów nie odpowiadają one jednak w pełni potrzebom współczesnych klientów, dlatego nie odczuwamy dużej presji konkurencyjnej ze strony tradycyjnych producentów.

Rozmawiamy między innymi z takimi firmami, jak Airbus, Thales czy OHB, które mają własne technologie lub rozwinięte łańcuchy dostaw w tym obszarze. Przedstawiciele tych podmiotów otwarcie mówią nam jednak o zainteresowaniu rozwiązaniami dostarczanymi przez zewnętrznych producentów, takich jak Liftero. W efekcie jest to przede wszystkim rywalizacja między młodymi firmami rozwijającymi napędy nowej generacji, a nie bezpośrednia konkurencja z dużymi, od dawna obecnymi na rynku koncernami.

Wasza technologia została już przetestowana na orbicie. Jakie najważniejsze wnioski przyniosła misja demonstracyjna RED5?

Wnioski są bardzo obszerne i dotyczą całego procesu realizacji misji – od przygotowania i kwalifikacji napędu, przez spełnienie wymagań dostawcy usług wynoszenia na orbitę, którym w tym przypadku był SpaceX, aż po start i późniejszą eksploatację satelity RED5. W realizacji misji współpracowaliśmy z partnerem odpowiedzialnym za platformę satelitarną i bezpośrednią komunikację z obiektem. Mimo że nie odpowiadaliśmy za te elementy samodzielnie, mieliśmy możliwość uczestniczenia w całym procesie w sposób zbliżony do tego, jak będą funkcjonować nasi przyszli klienci. Zdobyte w ten sposób doświadczenie operacyjne jest dla nas bardzo istotne.

Dużo danych dostarczyła nam również diagnostyka prowadzona podczas kolejnych sekwencji testowych oraz manewry orbitalne wykonywane za pomocą naszego napędu. Do tej pory wykonaliśmy już ponad 100 operacji, które skutecznie zmieniały orbitę satelity RED5 o wielkości 6U. Dzięki temu możemy potwierdzić, że główne cele misji zostały w pełni osiągnięte. Obejmowały one demonstrację różnych trybów pracy napędu, zebranie danych oraz uzyskanie tzw. flight heritage, czyli potwierdzenia działania technologii w warunkach kosmicznych.

Oczywiście zidentyfikowaliśmy również obszary, które można usprawnić. Dotyczą one jednak przede wszystkim kwestii operacyjnych i lepszego przygotowania poszczególnych elementów misji jeszcze na Ziemi. Jeśli chodzi o konstrukcję systemu, zawsze można wprowadzać pewne ulepszenia, ale nie stwierdziliśmy wad, które wymagałyby istotnych zmian konstrukcyjnych i ponownego przeprowadzania testów.

Jesteśmy na tyle pewni naszej technologii, że już w tym roku rozpoczęliśmy jej komercyjne oferowanie i podpisywanie pierwszych kontraktów. Dane zebrane podczas misji udostępniamy potencjalnym klientom, aby ułatwić im podjęcie decyzji i zwiększyć zaufanie do naszego rozwiązania. Są one wystarczająco przekonujące, by potwierdzić możliwości technologii.

Liczymy, że zainteresowanie naszą technologią będzie nadal rosło. Sukces misji RED5 był ważnym kamieniem milowym i niezbędnym krokiem w kierunku komercjalizacji naszej technologii. Jednocześnie zdajemy sobie sprawę, że zaufanie klientów, rozpoznawalność firmy i nasza zdolność do pozyskiwania kolejnych kontraktów będą wzmacniane wraz z rozbudowywaniem flight heritage o następne misje i działające silniki Liftero na orbicie.

Tym razem będą to już misje realizowane przez naszych klientów z wykorzystaniem napędów Liftero. Obecnie jesteśmy w trakcie przygotowania ok. 20 silników w ramach trzech systemów BOOSTER zamówionych przez dwóch klientów komercyjnych z Azji. W 2027 roku powinny znaleźć się na orbicie. Będzie to dla nas kolejny istotny etap – możliwość sprawdzenia technologii BOOSTER z wieloma silnikami w rzeczywistych misjach operacyjnych w porównaniu do jednego silnika w RED5. Wierzymy, że zakończą się one sukcesem i dostarczą dodatkowych dowodów na to, że nasze napędy sprawdzają się w konkretnych zastosowaniach, w tym wypadku w obszarze in-orbit servicing i umożliwienia pełnej kontroli ruchu w przestrzeni 6-DOF (six degrees of freedom).

Niedawno uczestniczyliście w polskiej delegacji gospodarczej do Indii. Jak ważny jest dla Was tamtejszy rynek i jakie konkretne możliwości biznesowe przyniósł ten wyjazd?

Na rynku azjatyckim, a szczególnie indyjskim, jesteśmy obecni już od dłuższego czasu i konsekwentnie rozwijamy naszą działalność. Jednym z naszych pierwszych klientów w tym regionie jest firma OrbitAID, która jeszcze przed przeprowadzeniem przez nas misji demonstracyjnej RED5 zdecydowała się nam zaufać i zakupiła prototypową wersję systemu BOOSTER. Zadowolenie z dotychczasowej współpracy sprawiło, że na początku tego roku firma zamówiła większe systemy napędowe do kolejnej misji demonstracyjnej, tym razem związanej z serwisowaniem satelitów, czyli głównym obszarem działalności tego podmiotu.

Podczas wizyty w Indiach mieliśmy okazję odwiedzić nową siedzibę naszego partnera i porozmawiać o możliwościach rozszerzenia współpracy. Prowadzimy zaawansowane rozmowy dotyczące przyszłych misji realizowanych przez tę firmę. Myślę, że wkrótce będziemy mogli powiedzieć na ten temat więcej. Nasza współpraca zacieśnia się, a jednocześnie nawiązujemy relacje z kolejnymi podmiotami na tamtejszym rynku.

Rynek indyjski jest specyficzny, ale rozwija się bardzo szybko. Jego prognozowana wartość ma wzrosnąć z obecnych około 9 mld USD do 44 mld USD w 2033 roku. Dekadę temu w Indiach zarejestrowane były pojedyncze firmy kosmiczne, dziś liczba ta wzrosła do 440 podmiotów, a startupy mogą liczyć na szerokie wsparcie finansowe ze strony rządu i instytucji wspierających. Chcemy być obecni na rynkach o dużym potencjale wzrostu. Jako stosunkowo nowy gracz mamy szansę budować tam relacje i wchodzić w lokalne łańcuchy dostaw, które nie są jeszcze tak rozbudowane ani ugruntowane jak na bardziej dojrzałych rynkach. Naturalne jest więc dla nas poszukiwanie możliwości tam, gdzie przestrzeń do rozwoju wciąż pozostaje duża.

Z drugiej strony przewidujemy, że Indie będą odgrywać coraz większą rolę w sektorze kosmicznym – zarówno w wymiarze instytucjonalnym i obronnym, jak i komercyjnym. Wierzymy, że nasz potencjał na tym rynku będzie rósł wraz z rozwojem tamtejszego sektora i nie chcemy przegapić tej szansy.

Dostępność miejsc na rakietach nośnych pozostaje jednym z wyzwań rynku kosmicznego. Czy w związku z tym przyglądacie się również możliwościom wynoszenia satelitów oferowanym przez Indie i tamtejszy sektor kosmiczny?

Problem ograniczonej dostępności miejsc na rakietach nośnych, z którym obecnie mierzy się rynek, nie dotyczy nas bezpośrednio. Dostarczamy podsystem satelitarny, natomiast znalezienie możliwości wyniesienia satelity na orbitę leży po stronie jego operatora lub producenta, czyli naszych klientów. Pośrednio jednak odczuwamy skutki tej sytuacji, ponieważ wpływa ona na harmonogramy misji i powoduje niepewność co do tego, kiedy dany satelita będzie mógł zostać wyniesiony. W konsekwencji trudniej nam również precyzyjnie planować własne działania.

Nie poszukujemy aktywnie rozwiązań tego problemu, ale monitorujemy rozwój rynku, aby nasze systemy były jak najlepiej przystosowane do wymagań różnych rakiet nośnych. Warto przy tym zaznaczyć, że misja RED5 została wyniesiona na orbitę za pomocą rakiety Falcon 9 firmy SpaceX, natomiast nasz pierwszy klient z Indii umieścił satelitę wyposażonego w pierwszy system BOOSTER na pokładzie rakiety PSLV, należącej do indyjskiej agencji kosmicznej. Mamy więc już doświadczenie w kwalifikowaniu naszych systemów do lotów na różnych rakietach nośnych.

Indie są oczywiście interesującym kierunkiem również pod względem rozwoju nowych rakiet. Działa tam kilka firm, które pracują nad własnymi rozwiązaniami w tym obszarze. Uważamy jednak, że Stany Zjednoczone nadal będą odgrywać wiodącą rolę na rynku usług wynoszenia ładunków na orbitę. Trzymamy również kciuki za Europę, gdzie rozwijanych jest kilka interesujących projektów. Przed nami z pewnością ciekawy okres, który może przynieść istotne zmiany w zakresie dostępności i możliwości wynoszenia satelitów.

Coraz większym wyzwaniem staje się także zapewnienie bezpieczeństwa na orbicie. Niedawne zbliżenie rosyjskiego satelity Kosmos 2612 do jednostki ICEYE-X36 ponownie zwróciło uwagę na ten problem. Czy takie zdarzenia mogą zmienić podejście operatorów do projektowania satelitów i prowadzenia misji?

Zdecydowanie tak. Obserwujemy już tę zmianę. Wraz z rozwojem naszej działalności coraz częściej widzimy możliwość wejścia do łańcuchów dostaw związanych z misjami o charakterze instytucjonalnym i obronnym. W ostatnim czasie zauważamy bardzo wyraźny wzrost liczby takich misji oraz zapytań ze strony potencjalnych klientów.

Z naszej perspektywy przekłada się to przede wszystkim na rosnące zapotrzebowanie na większą manewrowość satelitów. Dotyczy to zarówno systemów wykorzystywanych do celów komercyjnych, jak i misji o charakterze dual-use oraz defence, których zadaniem może być na przykład demonstracja podobnych zdolności do zaprezentowanych ostatnio podczas zbliżenia rosyjskiego satelity do obiektu należącego do firmy ICEYE.

Myślę, że ten trend, związany z możliwością szybkiej reakcji na orbicie na działania innych obiektów, zarówno śmieci kosmicznych, jak i innych satelitów, będzie się umacniał. Moim zdaniem jesteśmy dopiero na początku rozwoju zdolności w domenie kosmicznej, zarówno w obszarze obrony, jak i działań ofensywnych. Trudno dziś przewidzieć, jak ostatecznie będzie wyglądał ten kierunek rozwoju. Jedną z fundamentalnych zdolności w tym obszarze jest jednak możliwość manewrowania na orbicie. Z perspektywy naszego biznesu rosnące znaczenie tej technologii jest oczywiście korzystne, bo rozwiązania chemiczne cechuje wielokrotnie wyższa responsywność od napędów elektrycznych i mówimy tu o różnicy nawet 10-krotnej.

Warto podkreślić, że takie zdarzenia stawiają przed projektantami systemów satelitarnych trudne zadanie: muszą zastanowić się, jak reagować na takie sytuacje i jakie scenariusze zagrożeń należy brać pod uwagę. Nie chodzi przy tym wyłącznie o fizyczne, kinetyczne uszkodzenie satelity. Taki sposób działania byłby dość trywialny, a jednocześnie stanowiłby miecz obosieczny, ponieważ prowadziłby do powstawania dużej liczby śmieci kosmicznych, zagrażających również innym obiektom. Spodziewam się raczej bardziej wyrafinowanych zagrożeń, związanych między innymi ze szpiegostwem, zagłuszaniem sygnałów czy cyberbezpieczeństwem. W odpowiedzi na nie systemy satelitarne są już w coraz większym stopniu odpowiednio zabezpieczane.

Jeśli chodzi natomiast o mobilność, czyli obszar, którym zajmujemy się jako producent napędów satelitarnych, kluczowa staje się przede wszystkim zdolność do szybkiego reagowania na nieprzewidziane zagrożenia i zmieniającą się sytuację. Widzimy, że coraz więcej systemów satelitarnych projektuje się z myślą o możliwości podjęcia odpowiednich działań w razie potrzeby. Wcześniej nie było to tak powszechne. W praktyce oznacza to rosnące znaczenie systemów napędowych.

Satelity zabierają na pokład więcej materiału pędnego, są wyposażane w silniki o większym ciągu, a ich konstrukcja umożliwia między innymi zmianę orbity, jeśli wymaga tego sytuacja. Każdy satelita konstelacji Starlink wykonuje już 40 manewrów unikania kolizji rocznie, a mówimy o stanie rynku przed wejściem do komercyjnego użytku Starshipa, który za jednym lotem potrafi wynieść kilkukrotnie więcej ton ładunku niż wszystkie 100 lotów rakiety Electron firmy Rocket Lab przez ostatnie 9 lat. Konieczność korygowania lotu poszczególnych satelitów będzie rosnąć wykładniczo. Napędy przestały być wyborem, są dziś koniecznością.

Drugim obszarem są systemy o bardziej aktywnym charakterze, przeznaczone na przykład do serwisowania innych satelitów. Choć ich podstawowe zastosowanie może być cywilne, rozwijane w ten sposób technologie mogą mieć również charakter dual-use i znaleźć zastosowanie w obszarze obronności.

Operacje zbliżeniowe wymagają odpowiednich systemów napędowych, w tym napędów chemicznych, które zapewniają największą precyzję i responsywność. Ten segment rynku, który identyfikowaliśmy jako perspektywiczny już od dłuższego czasu, rozwija się dziś bardzo dynamicznie. Mamy w nim już pierwszych klientów, takich jak wspomniana wcześniej indyjska firma OrbitAID, a jednocześnie obserwujemy duże zainteresowanie naszymi rozwiązaniami. Spodziewamy się, że będzie ono przekładać się na kolejne zamówienia.

W sytuacji wymagającej natychmiastowej reakcji kluczowy jest czas potrzebny na wykonanie manewru. Jaką przewagę daje w takich warunkach napęd chemiczny nad elektrycznym?

Napędy chemiczne mają przede wszystkim dwie istotne zalety. Po pierwsze, generują wysoki ciąg, co umożliwia szybką zmianę orbity i reakcję na zaistniałą sytuację. Po drugie, są często stosowane, a w wielu przypadkach wręcz wymagane, do operacji zbliżeniowych, które obejmują precyzyjne manewrowanie w pobliżu innych obiektów kosmicznych, a nawet dokowanie.

Wszystko sprowadza się do krótkiego czasu reakcji oraz możliwości wykonywania bardzo precyzyjnych i powtarzalnych impulsów. Szczególnie końcowe etapy zbliżania wymagają wręcz chirurgicznej precyzji. Niezawodność i dokładność generowania impulsów, które pozwalają na bardzo niewielkie zmiany prędkości względnej obiektów, sprawiają, że napędy chemiczne są preferowanym rozwiązaniem w tego rodzaju misjach.

Istotna jest również konstrukcja takich systemów. W jednym układzie można zastosować wiele silników skierowanych w różnych kierunkach. Dzięki temu możliwe jest sterowanie ruchem satelity lub pojazdu kosmicznego wzdłuż poszczególnych osi, a także kontrolowanie jego orientacji, bez konieczności obracania całego obiektu. Znacząco ułatwia to manewrowanie, szczególnie podczas wymagających operacji zbliżeniowych, zapewniając większą kontrolę nad ruchem.

Oczywiście napędy elektryczne również mogą odgrywać w tym obszarze pewną rolę. Niewykluczone, że w przyszłości pojawią się systemy łączące oba rodzaje napędu. Jednak w przypadku operacji zbliżeniowych i serwisowania satelitów, gdzie wymagania dotyczące manewrowości są szczególnie wysokie, napędy chemiczne są obecnie zdecydowanie preferowane.

Dodatkowym czynnikiem jest narastający problem śmieci kosmicznych. Według przywoływanych przez nas statystyk w ciągu ostatnich 12 miesięcy w okresie czerwiec 2025 – maj 2026, każdy satelita konstelacji Starlink musiał wykonać nawet 40 manewrów unikowych. Oznacza to, że unikanie potencjalnych kolizji staje się regularnym elementem eksploatacji satelitów. Po pierwsze, rośnie więc samo zapotrzebowanie na systemy napędowe i możliwość szybkiego reagowania. Po drugie, manewry unikowe powinny być wykonywane możliwie szybko, co ponownie wskazuje na znaczenie wysokiego ciągu, charakterystycznego dla naszych napędów.

Wraz ze wzrostem liczby satelitów na orbicie problem ten będzie się nasilał. Wydaje mi się, że w przyszłości samo wyposażenie satelity w napęd może już nie wystarczyć. Coraz większe znaczenie będą miały bardziej zaawansowane systemy napędowe, zapewniające odpowiednią manewrowość i kontrolę nad ruchem obiektu.

W obliczu rosnącego znaczenia bezpieczeństwa w domenie kosmicznej rozwiązania zwiększające manewrowość satelitów mogą być szczególnie istotne dla wojska. Czy planujecie w związku z tym rozwijać współpracę przy projektach obronnych?

Jako spółka nie będziemy bezpośrednią stroną umowy dla wojska czy Agencji Uzbrojenia. Nasze miejsce znajduje się w łańcuchu dostaw firm, które realizują lub mogą realizować tego rodzaju misje. Jest więc duża szansa, że nasze napędy będą wykorzystywane w projektach o charakterze wojskowym lub podwójnego zastosowania. Wszystkie omawiane wcześniej możliwości naszych systemów mają bowiem istotne zastosowanie również w tym obszarze. Gdyby pojawiło się konkretne zapotrzebowanie ze strony wojska, uważam, że bylibyśmy w stanie sprostać wymaganiom takiej misji.

30 czerwca 2026 roku Liftero zadebiutowało na rynku NewConnect. Co giełdowy debiut dał spółce i jak oceniacie tę decyzję po kilku miesiącach?

Przede wszystkim debiut na NewConnect otworzył przed nami nową ścieżkę finansowania. Pozyskany kapitał w kwocie 17,5 mln zł brutto już pracuje na rzecz spółki i stopniowo przekłada się na zwiększanie naszych możliwości operacyjnych oraz zdolności produkcyjnych. W kolejnych etapach powinno to również wzmacniać nasz potencjał sprzedażowy.

Drugą istotną korzyścią jest większa rozpoznawalność firmy i wzrost zaufania ze strony potencjalnych klientów oraz partnerów. Obecność na giełdzie wiąże się z koniecznością spełniania określonych standardów i zapewnienia odpowiedniej transparentności działalności. Dzięki temu kontrahentom łatwiej jest ocenić naszą wiarygodność, co może pozytywnie wpływać na rozwój relacji biznesowych.

Bardzo dobrze oceniamy również przyjęcie Liftero przez inwestorów giełdowych i zainteresowanie naszym pomysłem na biznes – obroty na akcjach Liftero w Q3 2026 roku uplasowały nas na pierwszym miejscu całego rynku NewConnect, gdzie notowanych było wtedy 335 podmiotów. Wyniosły one 88 mln zł i były ponad dwukrotnie wyższe niż w przypadku spółki na drugim miejscu zestawienia. Debiut oceniamy zdecydowanie pozytywnie. Liczymy, że ta ścieżka finansowania będzie równie udana w kolejnych latach, a inwestorzy nadal będą wspierać realizację naszych ambitnych planów rozwojowych.

Jakie są plany i priorytety Liftero na najbliższe miesiące?

Przede wszystkim koncentrujemy się na realizacji zobowiązań wynikających z już zawartych kontraktów. Zależy nam, aby te pierwsze zamówienia zostały zrealizowane z najwyższą starannością. Podchodzimy do nich ze szczególną uwagą, ponieważ chcemy jednocześnie jak najwięcej się nauczyć i wykorzystać zdobyte doświadczenia do usprawnienia naszej działalności w przyszłości.

Równolegle intensywnie rozwijamy sprzedaż. Można powiedzieć, że obecnie dużo inwestujemy w budowanie relacji i pozyskiwanie potencjalnych klientów, licząc na to, że przyniesie to efekty w kolejnych miesiącach i kwartałach. Widzimy już pozytywne sygnały – rośnie liczba potencjalnych kontraktów, w przypadku których decyzje zakupowe mogą zapaść w najbliższym czasie. Nawiązujemy również coraz więcej relacji, które mogą przełożyć się na kolejne zamówienia lub partnerstwa.

Wśród celów strategicznych ważne miejsce zajmuje ekspansja na rynki zagraniczne. Szczególnie interesujący jest dla nas rynek amerykański. Łączy on ogromny potencjał – to największy rynek kosmiczny na świecie, z dużymi nakładami zarówno na działalność komercyjną, jak i projekty z obszaru podwójnego zastosowania oraz obronności – ze stosunkowo mniejszą konkurencją w segmencie napędów nowej generacji niż na przykład w Europie. W ostatnich miesiącach dokładnie analizowaliśmy możliwości wejścia na ten rynek i wiemy już, że chcemy mocno postawić na ten kierunek w 2027 roku.

Kolejnym priorytetem jest zwiększenie naszych zdolności produkcyjnych. Chcemy przejść od etapu prototypowania, charakterystycznego dla wcześniejszej fazy prac badawczo-rozwojowych, do powtarzalnej produkcji w skali, która pozwoli docelowo obsługiwać zamówienia konstelacyjne. To niezbędny warunek, aby móc realizować coraz większe kontrakty i rozwijać działalność na większą skalę. Dlatego rozbudowa naszego zaplecza produkcyjnego pozostaje jednym z najważniejszych zadań dla Liftero.

Dziękuję za rozmowę!